Continuano ad arrivare in redazione poesie e racconti dei nostri lettori per la rubrica “Il verso giusto”, questa volta abbiamo scelto una poesia in lingua siciliana, scritta da Sandro Messina.

 

 

 

 

 

 

A sarduzza

 

Mi susu ogni matina e vaiu a piscari

pi dari a li me figgi di manciari.

C’e’ mari grossu e ventu a mai finiri

ma n’capu a me varcuzza vaiu a rimari.

Iuntu n’ta’ puntu ca mi pari bonu

pigghiu ra bursa la me lenza in manu,

lu vermi gia’ tinia na’ l’autra manu.

Iddu ca mi talia cu l’occhiu stranu,

pensa ca oggi tu non mori invanu

po’ essiri a sarvizza di chi st’omu

picchi’ sta funcia, a essiri cuntentu

ca cu la morti tua io trovu giuvamentu.

 

Calu la lenza e aspettu chianu chianu

ca lu me pisci stanca e abbucca all’amu,

aspettu  aspettu, ma pisci mancu l’ummra,

lassu la lenza a moddu e mettu a laminari.

Forsi era megghiu irisi a curari

ca stari na’ sta varca n’menzu u mari

stu ventu e stu marusu m’arrimina

la testa mi furria di stamattina.

 

Lu ventu avia finuti di susciari

e u mari accuminciatusi a carmari

quannu mi stavu cummincennu a  ghiri

sentu na vuci di lamentu n’mari.

Mi giru e mi furriu pì tutta a varca

e puru n’celu l’occhiu miu talia,

a cercu e cercu n’tunnu a la curria

ma un pozzu mai capiri a litania.

Passa lu tempu e stancu di circari

m’assettu n’tà la varca a ripusari

quannu pinsavu d’un truvalla chiù

taliannu grittu n’ta’ la puppa in mari

dui ucchizzi di na sarda mi talianu.

E’ to’ sta lenza ca pinni di la varca?

picchì c’aiu l’amu mucca ca mi doli.

E’ mia sta lenza e servi pì piscari

a la famigghia a dari di manciari.

Tutta la genti umana com’attia

veni a piscari pì necessità,

puru iu cà sutta stentu pì manciari

ca vitti stu vermuzzu n’menzu u mari

veru un mi parsi e ci vosi spiari.

Ristai futtuta comu un baccalà!

Chi differenza c’è tra mari e terra

la fami è fami e peggio di la guerra.

Ora però ca la me vita è appisa a un filu

mi pentu amaramente pì stu gestu

e riflettennu su stu fattu cà

ci pensu se è chiù gistu e disgnitusu

muriri appisu all’amu o pi la fami?  

 

Sandro Messina

 

Cliccate qui per accedere agli altri contributi della rubrica